ละครกับชีวิต

        หนึ่งในตารางกิจวัตรประจำวันของคนไทยก็คือการดูละคร ที่คนนิยมมากก็คือช่อง 3 และนิยมมากที่สุดก็คือช่อง 7 ซึ่ง สามารถตีตลาดต่างจังหวัดได้มากกว่า ถึงแม้จะรู้ว่าเป็นเพียงการแสดง แต่ด้วยความที่ไม่รู้จักใช้สติปัญญาแยกแยะ ละครจึงมีอิทธิพลต่ออุปนิสัยและความรู้สึกนึกคิดของผู้คนจำนวนมาก

        นักวิชาการได้วิเคราะห์ว่า ละครมักมีฉากข่มขืนอยู่ในทุก ๆ เรื่อง โดยปกติตัวร้ายมักจะข่มขืนนางเอกไม่สำเร็จ แต่ถ้าเป็นพระเอกแล้วมักจะข่มขืนสำเร็จเสมอ จึงทำให้กลายเป็นว่า ถือเป็นความชอบทำสำหรับพระเอกหรือคนดี ที่สามารถข่มขืนคนที่ตนเองชอบได้โดยไม่มีความผิด

        ด้วยเหตุนี้เองเราจึงพบว่ามีเหตุการณ์ข่มขืนเกิดขึ้นทุกวี่ทุกวันในสังคมบ้านเรา เพราะไม่มีใครหรอกที่คิดว่าตัวเองเป็นคนไม่ดี ต่างคนก็ต่างคิดว่าตนเองเป็นคนดีด้วยกันทั้งนั้น ต่างคนก็คิดว่าตนคือพระเอกในชีวิตจริง ไม่มีใครคิดว่าตัวเองคือตัวร้าย

        เป็นสูตรสำเร็จของละครรักคือ มีการแย่งผู้หญิงหรือแย่งผู้ชาย มีฉากตบตีชกต่อย มีฉากข่มขืน ตอนสุดท้ายมักมีการยิงกัน และนางอิจฉามักกลายเป็นคนบ้าอันเนื่องจากผลกรรม ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมชอบมองว่าการเป็นบ้าคือการรับโทษของคนชั่ว ดูเหมือนผู้สร้างละครจะคิดไม่ออกว่าคนชั่วนั้นสมควรจะได้รับโทษอย่างไร

        ทางฝ่ายผู้สร้างละครก็ดื้อดึงและได้ตอบโต้นักวิชาการที่เป็นห่วงสังคมว่า การที่จะสร้างละครโดยไม่มีฉากรัก ฉากข่มขืน และฉากตบตีนั้นคงจะเป็นไปไม่ได้ เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นมันก็คงจะไม่ใช่ละครหรือจะทำให้เนื้อเรื่องไม่สนุก ไม่มีรสชาติอะไรเลย ฉะนั้นเป็นหน้าที่ของฝ่ายผู้ปกครองเองที่ต้องดูแลบุตรหลานและสั่งสอนว่ามัน เป็นเพียงการแสดงเท่านั้น ไม่มีในชีวิตจริง จะเห็นได้ว่านี่คือการโยนความผิดและความรับผิดชอบของตัวเองไปให้คนอื่น

        ละครยุคหลังหลายเรื่องก็มีเรื่องราวการท้องก่อนแต่ง หากพระเอกทำนางเอกท้อง จะถือว่าไม่ผิด และคนดูก็เชียร์ให้พระเอกนางเอกได้แต่งงานกันในที่สุด

        นางเอกยุคหลังนี้ก็ไม่เรียบร้อยเหมือนยุคก่อนที่รักนวลสงวนตัว พฤติกรรมของนางเอกยุคปัจจุบันแย่กว่าดาวโป๊ในอดีตเสียอีก นี่คือความจงใจของวงการบันเทิงที่ต้องการชักนำให้สังคมนั้นไร้ศีลธรรมใน เรื่องเพศเหมือนอย่างตะวันตก แต่พวกเขาไม่ใช้วิธีเปลี่ยนสังคมแบบกะทันหันเพราะผู้คนจะต่อต้าน แต่จะใช้วิธีค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงทีละนิด ทำให้ผู้คนคุ้นเคยและยอมรับไปทีละนิด เพราะคนเรามีนิสัยลืมง่ายและชอบเลียนแบบทำอะไรตาม ๆ กัน

        ในอดีตสังคมเคยประณามสายเดี่ยวนุ่งสั้น แต่ปัจจุบันมีดารานางเอกมาทำให้เห็นเป็นตัวอย่าง ผู้คนก็หลงคล้อยตาม ยอมรับและชินชากัน หลงลืมสนิทว่าเมื่อก่อนเคยประณามว่าไม่ดี แต่ตอนนี้ทำตามกันอย่างหน้าตาเฉย

        มุสลิมไทยส่วนมากก็มีวิถีชีวิตประจำวันไม่แตกต่างกับคนศาสนาอื่น ๆ จะต่างกันบ้างเล็กน้อยก็เรื่องการกิน การแต่งกาย ความเชื่อ และพิธีกรรมศาสนา แต่ความคิดและวิถีชีวิตอื่น ๆ นั้นไม่มีอะไรต่าง

        การดูละครก็เป็นวัฒนธรรมอย่างหนึ่งในครอบครัวมุสลิม แต่กี่มากน้อยที่จะรู้ถึงความผิด และรู้ถึงผลเสียหรืออิทธิพลชั่วร้ายที่ได้รับจากมัน มุสลิมเราจะแยกแยะออกหรือเปล่าหนอ ว่าผู้หญิงจะต้องไม่แก่นแก้วเหมือนอย่างนางเอกยุคใหม่ มุสลิมเราจะแยกแยะออกหรือเปล่าหนอ ว่าชายหญิงจะต้องไม่มีการจีบ คบหากัน หรือถูกเนื้อต้องตัวกัน ไม่มีความรักใด ๆ ก่อนแต่งงาน ตอนจบของละครรักนั้นคือการแต่งงาน แต่สำหรับแนวทางอิสลามแล้ว การแต่งงานคือฉากเริ่มต้น ส่วนก่อนหน้านี้จะต้องไม่มีเนื้อเรื่องใด ๆ เลย