ไปญิฮาดกัน

       สถานการณ์ที่ยิวต้องการยึดครองและทำลายมัสญิดอัลอักซอ เป็นเหตุการณ์ที่กระตุ้นเตือนหัวใจของผู้ศรัทธาให้ได้รำลึกถึงความเจ็บปวด ของพี่น้องอีกครั้ง โดยเฉพาะ พี่น้องมุสลิมะฮฺที่มีหัวใจอันอ่อนโยน มันช่างเป็นข่าวที่ทำให้หัวใจหวั่นไหว เจ็บปวด ตื่นตัว และอยากจะลุกขึ้นทำอะไรให้มากที่สุดเท่าที่มืออันบอบบางของมุสลิมะฮฺคนหนึ่ง จะทำได้

        แล้วมุสลิมะฮฺอย่างเราจะทำอะไรได้บ้าง??? คงเป็นคำถามที่ดังขึ้นในหัวอกของพวกเราหลายครั้งหลายครา สิ่ง ที่เราทำอยู่แล้ว แม้บ้างอาจละเลย แต่คือสิ่งง่ายๆ ที่มุสลิมะฮฺทำโดยไม่ต้องออกแรงกาย คือ บอยคอตด้วยกำลังทรัพย์ ดุอาอฺด้วยกำลังใจ กระตุ้นเตือนญาติพี่น้องมุสลิมีนให้ตื่นตัว เรียกร้องพี่น้องมุสลิมที่เมินเฉยให้รับรู้ข่าวสารและตื่นจากหัวใจที่หลับ ใหล และยังมีงานที่ลงแรงลงใจแต่ไม่เห็นผลทันตา คือ การปลูกฝังเลี้ยงดูบุตรหลานให้มีจิตสำนึกในการญิฮาด

        แค่นี้เองหรือ??? พี่ น้องมุสลิมะฮฺบางคนอยากจะรีบรุดไปยังที่นั่นเพื่อต่อสู้เองด้วยซ้ำ แต่เราต้องย้อนกลับมาดูก่อนว่า บทบาทญิฮาดของมุสลิมะฮฺอยู่ตรงไหน หากไม่ใช่สงครามที่เราถูกบุกรุกดินแดน แน่นอนว่าหน้าที่ของมุสลิมะฮฺไม่ใช่การจับอาวุธลุกขึ้นสู้ แล้วทำอย่างไรมุสลิมะฮฺจึงจะได้รับภาคผลอันสูงส่งของการญิฮาดเล่า???

        ท่านหญิงอาอิชะฮฺ ร่อฎิยัลลอฮุอันฮา ได้ถามท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ว่า “สตรีได้ถูกใช้ให้ญิฮาดด้วยหรือไม่” ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้กล่าวตอบว่า “ใช่แล้ว สตรีจะต้องทำการญิฮาดด้วย เพียงแต่รูปแบบของการญิฮาดสำหรับสตรีนั้นไม่ใช่การต่อสู้ แต่การญิฮาดของสตรีนั้น คือ การประกอบพิธีหัจญ์และการทำอุมเราะฮฺ” (บันทึกโดย อะหฺมัด 6/68; อิบนุมาญะฮฺ 2/968)

        นี่คือคำตอบจากท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ผู้นำสาส์นจากอัลลอฮฺมาเผยแผ่แก่มวลมนุษย์ คำตอบนี้อาจเป็นที่คาดไม่ถึงของพี่น้องมุสลิมะฮฺหลายคน บางคนอาจไม่เคยคิดใฝ่ฝันขวนขวายไปทำหัจญ์เลยด้วยซ้ำ เพราะคิดว่าไม่มีเงินมากขนาดนั้น ไม่น่าเป็นไปได้ แต่เราลืมได้อย่างไรซึ่งการช่วยเหลือของอัลลอฮฺ! ด้วยอำนาจและพระอนุมัติของพระองค์ย่อมเกิดขึ้นได้ เริ่ม ต้นที่การถามหัวใจของเราเองก่อนว่า เราจริงใจแค่ไหน เรามุ่งมั่นแค่ไหน ที่จะตอบรับคำเรียกร้องของพระองค์ด้วยความเปรมปรีดิ์ เพื่อให้รากฐานอิสลามในตัวเราครบห้าประการ

        "ข้าพระองค์อยู่ที่นี่เพื่อภักดีต่อพระองค์แล้ว ข้าแต่อัลลอฮฺ ข้าพระองค์ขอตอบรับคำบัญชาว่า ไม่มีภาคีใดๆ ร่วมกับพระองค์ท่าน ข้าพระองค์อยู่ที่นี่เพื่อภักดีต่อพระองค์แล้ว แท้จริงการสรรเสริญ ความโปรดปราน และอำนาจสูงสุดเป็นกรรมสิทธิ์เฉพาะพระองค์ ไม่มีภาคีใดๆ ร่วมกับพระองค์"

        คำกล่าวที่ดังกึกก้องหัวใจของผู้ทำหัจญ์นี้ ได้ซึมซาบเข้าสู่หัวใจ แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย และมันฝังแน่นในหัวอก ผูกพันหัวใจเหล่านั้นไว้กับพิธีกรรมและสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ หัวใจ ของบ่าวผู้เคยไปเยือนบ้านของพระองค์ยังคงโหยหาต่อการกลับไปอีก ในสภาพชีวิตที่ได้รำลึกถึงพระองค์และทำอิบาดะฮฺอย่างมากมาย ในสถานที่ที่พี่น้องมุสลิมทั่วโลกต่างก็ขวนขวายมาเพื่อเป้าหมายเดียวกัน ในสถานะที่เท่าเทียมไม่ว่าเคยยากดีมีจน ในสภาพของบ่าวที่ต่ำต้อยผู้นอบน้อมต่อพระองค์เพียงองค์เดียว

        จะมีประโยชน์อันใดเล่า หากเราขวนขวายญิฮาดในรูปแบบอื่น โดยละทิ้งรูปแบบที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้ชี้แนะไว้แล้วสำหรับมุสลิมะฮฺ ในอีกหะดีษหนึ่งท่านได้กล่าวถึงการญิฮาดสำหรับมุสลิมะฮฺว่า “แต่การญิฮาดที่ดีที่สุดนั้น คือ หัจญ์ที่ได้รับการตอบรับจากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก” (บันทึกโดยอะหฺมัด 6/67; อัลบุคอรียฺ 2/141)

        จงขวนขวายกันเถิด โอ้พี่น้องมุสลิมะฮฺ! ใน เมื่อท่านพยายามเรียกร้องเชิญชวนให้พี่น้องชายร่วมศรัทธาได้ออกญิฮาด ท่านได้ปลูกฝังจิตสำนึกในการญิฮาดแก่ลูกหลาน เช่นนั้นแล้วท่านก็จงปฏิบัติญิฮาดสำหรับตัวท่านเองเถิด เพื่อเติมเต็มสภาพความเป็นบ่าวที่สมบูรณ์ เพื่อเพิ่มพูนอาหารทางจิตวิญญาณ เพื่อเป็นบ่าวที่ตอบรับคำเรียกร้องของพระผู้ทรงเป็นเจ้าของชีวิตและจิต วิญญาณ... "ข้าพระองค์อยู่ที่นี่เพื่อภักดีต่อพระองค์แล้ว ข้าแต่อัลลอฮฺ”