ป่วย.. แต่ไม่เจ็บ

       ป่วยเพื่ออะไร? : เคยคิดมั้ยคะว่า ถ้าชีวิตเราดำเนินไปด้วยความสบายราบรื่น ไม่มีอุปสรรค ไม่มีความเจ็บป่วย ชีวิตเราจะเป็นยังไง??? มันคงเป็นชีวิตที่ใช้เรื่อยๆ ไปจนเบื่อกันสักวันหนึ่ง เพราะมันสบายและก็เป็นแบบนี้มาตลอด แต่เพราะอัลลอฮฺได้ทรงกำหนดให้ในชีวิตมนุษย์แต่ละคนประสบเรื่องราวแตกต่างกันไป ตั้งแต่เริ่มต้นของชีวิต บางคนหล่อเหลา/สะสวย หรือบางคนต้องเฟ้นหามุมมองเพื่อความดูดีแห่งเรือนร่าง บางคนร่ำรวยตั้งแต่ก่อนเกิด บางคนขัดสนจนชีวิตจากโลกนี้ไป และอะไรต่ออะไรอีกหลายอย่างที่เป็นความต่างบนโลกนี้ เพื่อให้มีความสมดุล คนจนต้องพึ่งพาทรัพย์สินจากคนรวย ขณะที่คนรวยก็ต้องพึ่งคนจน เพราะถ้าไม่มีคนจนก็ไม่รู้จะบริจาคให้ใคร คนชั่วต้องพึ่งคนดีให้แนะนำตักเตือน ขณะที่ถ้าไม่มีคนชั่ว คนดีก็ไม่รู้จะตักเตือนใคร ฯลฯ

       เช่นเดียวกับเมื่อมองในชีวิตของมนุษย์คนหนึ่ง หากมีรสชาติเดียว เราอาจไม่ได้รับรู้ความอร่อยหอมหวานของรสชาติอื่นๆ หากไม่มีอุปสรรค เราอาจไม่ได้ตระหนักว่าชีวิตเรามีความสบาย หากไม่มีความเจ็บป่วย เราอาจไม่รู้คุณค่าของสุขภาพดี ฯลฯ นี่ล่ะค่ะ คุณค่าของความเจ็บป่วย!

        ต่อมาขอย่อมุมมองมาถึงตอนที่เราเจ็บป่วย มันให้อะไรกับเราบ้าง?
        ขณะเจ็บป่วย หลายครั้งเราตัดพ้อกับตัวเอง “ทำไมต้องเป็นฉัน” “ทำไมต้องเป็นแบบนี้” “ทำไมต้องตอนนี้” หากคำถามเหล่านี้เป็นแค่คำบ่น เราได้อะไรจากมัน? เพียง เราเปลี่ยนมันเป็นการถามตัวเองจริงๆ ช่วงเวลาแห่งความเจ็บป่วยนี้แหล่ะที่เราจะปล่อยวางจากเรื่องอื่นๆ มองสภาพร่างกายที่อ่อนแอ แล้วเหมาะอย่างยิ่งที่จะตอบคำถามเหล่านี้อย่างมีสติ... ผู้ป่วยควรทำอย่างไร?

        o คิดใคร่ครวญ - ยามเจ็บป่วยเป็นช่วงเวลาที่เหมาะมากสำหรับคิดใคร่ครวญ เพราะนอกจากเราจะลามือจากเอกสารงานกองโตโดยปริยายแล้ว มันเป็นช่วงเวลาที่เรากำลังจดจ่ออยู่กับความอ่อนแอและความเจ็บปวดของร่างกาย คำบ่นพึมพำของเราควรจะกลายเป็นโจทย์ปัญหาให้เราแก้ในช่วงเวลาทองนี้ อัลลอฮฺทรงกำหนดให้ความเจ็บป่วยนี้เกิดขึ้นกับเรา ในรูปแบบนี้ ในเวลานี้ เพื่ออะไร? แล้วเราควรจะต้องทำอย่างไร?

        "สิ่งที่มุสลิมประสบ ไม่ว่าจะเป็นความเหน็ดเหนื่อย ความยุ่งยาก ความกลุ้มอกกลุ้มใจ ความเดือดร้อน ความเศร้าหมอง ทุกข์ระทมใจ หรือแม้กระทั่งรอยหนามที่ทิ่มตำเขา ดังกล่าวทั้งหมดนี้ อัลลอฮฺจะทรงให้สิ่งเหล่านี้ลบล้างความผิดของเขา" (บันทึกโดย บุคอรีย์ และมุสลิม)

        o อดทน - เมื่อเรายอมรับว่าความเจ็บป่วยนี้คือกำหนดสภาวการณ์ของอัลลอฮฺ เรายืดอกรับด้วยความยินดี เพราะเชื่อมั่นว่าอัลลอฮฺจะทรงประทานสิ่งที่เหมาะสมกับบ่าวของพระองค์ อีกนัยหนึ่งคือ พระองค์กำลังลบล้างความผิดของเราในโลกนี้ ดีกว่าเราสะสมไปเป็นความผิดในโลกหน้า และเมื่อเราอดทนยอมรับ ไม่ตัดพ้อ ก็จะได้รับการตอบแทนรางวัลจากพระองค์อีก เรียกว่ากำไรหลายต่อทีเดียว แล้วเราก็รู้สึกเพียงพอต่ออัลลอฮฺ เช่นเดียวกับคำกล่าวเมื่อเราประสบทุกข์ภัยต่างๆ “แท้จริงเราเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮฺ และแท้จริงเราต้องกลับคืนสู่พระองค์”

        o ดุอาอฺ - อาวุธประจำตัวของผู้ศรัทธาและการบำบัดรักษาขั้นแรกสุดก็คือ การวิงวอนดุอาอฺต่ออัลลอฮฺ หลังจากที่เราได้ตระหนัก ยอมรับ และอดทนแล้ว ก็วิงวอนต่ออัลลอฮฺด้วยความเชื่อมั่นในการตอบรับและความช่วยเหลือจากพระองค์ แท้จริง ดุอาอฺของผู้ป่วยนั้น เป็นดุอาอฺที่อัลลอฮฺทรงตอบรับ “โอ้อัลลอฮฺขอพระองค์ทรงโปรดช่วยเหลือฉันสำหรับบททดสอบนี้ และขอพระองค์ทรงทดแทนสิ่งที่ดีกว่าแก่ฉัน”

        o บำบัดรักษา - อัลลอฮฺมิได้ทรงให้เราวางเฉยแล้วขอดุอาอฺ แต่พระองค์ทรงใช้ให้บ่าวบำบัดรักษาโรคด้วยวิธีการต่างๆ ที่ไม่ขัดต่อหลักการอิสลาม ไม่ว่าจะเป็นแพทย์แผนเก่า แผนใหม่ แพทย์ทางเลือก วิธีใดก็ได้เพื่อเยียวยาและบรรเทาความเจ็บปวด แต่เราต้องไม่ลืมว่า ไม่ว่าหมอดัง ยาเด็ด หรือการบำบัดสุดยอด เราก็ล้วนหายจากโรคได้ด้วยพระอำนาจและพระประสงค์ของอัลลอฮฺเท่านั้น

        การบำบัดรูปแบบหนึ่งซึ่งเราไม่ควรลืม คือ การรักษาเยียวยาด้วยอัลกุรอาน อัลลอฮฺทรงตรัสไว้ในอัลกุรอานว่าให้อัลกุรอานเป็นการบำบัดและเป็นความเมตตาแก่ผู้ศรัทธา (17:82) และมีงานวิจัยรองรับว่าผลจากการรักษาด้วยอัลกุรอานสามารถทำให้ผู้ป่วยหายได้ถึงมากกว่า 90% ทั้งนี้มิใช่เพียงการบำบัดโรคภัย แต่ยังเป็นการเยียวยารักษาโรคในหัวใจนานา เช่น โรคอิจฉา นอกจากนี้ ยังมีการรักษาด้วยสมุนไพรที่เป็นแบบฉบับของท่านนบี [ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงประสบแก่ท่าน] เช่น ฮับบะตุสเซาดะฮฺ น้ำผึ้ง อินทผลัม เป็นต้น

        o รำลึกถึงคำเตือน - สำหรับบางคนแล้ว ผมหงอกเส้นแรกบนศีรษะก็เป็นคำเตือนที่ดีเยี่ยม ความเจ็บป่วยเป็นคำตักเตือนที่มุ่งตรงยังผู้ป่วย ขณะเดียวกันก็เป็นสัญญาณเตือนสำหรับญาติใกล้ชิดและผู้อื่นที่ไม่ได้เจ็บป่วยด้วย แท้ จริงแล้วเราทุกคนไม่รู้ว่าตัวเองจะจบชีวิตลงเมื่อไรในสภาพใด แต่ด้วยภาระหน้าที่และสิ่งต่างๆ ในโลกนี้ได้พัดพาความคิดเราออกจากการรำลึกถึงความตายอยู่เสมอ เรามีชีวิตอยู่วันๆ โดยแทบมิได้วางแผนเลยด้วยซ้ำว่าอาจจะต้องตายเร็วๆ นี้ ดัง นั้น ความเจ็บป่วยนี่แหล่ะเป็นคำเตือนอย่างดี เพราะอย่างน้อยที่สุดเราก็ได้ฉุกคิดบ้าง ดีกว่าบางคนที่ไม่ทันตั้งตัวแล้วถูกเรียกวิญญาณกลับคืนไปโดยที่ไม่ได้รับ ความเจ็บป่วยเป็นคำเตือนเลยด้วยซ้ำ พึงดีใจเถิดที่อัลลอฮฺให้เราได้เรียนรู้และรำลึกจากความเจ็บป่วย