เศรษฐศาสตร์กับจริยธรรม

       เป็นสิ่งที่จำเป็นที่จะต้องรู้ถึงความแตกต่างระหว่างเศรษฐศาสตร์ทั่วไปและ เศรษฐศาสตร์อิสลาม ซึ่งเศรษฐศาสตร์ทั่วไปนั้นถูกคิดค้นขึ้นโดยทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์ซึ่งไม่มีข้อ โต้แย้งใดๆในเรื่องนี้ แตกต่างกับเศรษฐศาสตร์อิสลามที่เกิดจากหลักการของศาสนาอิสลาม และมีความแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับทฤษฎีของเศรษฐศาสตร์ทั่วไป

       เศรษฐศาสตร์ ทั่วไปนั้นมิได้มีเพียงแบบเดียวแต่ได้ถูกแบ่งออกเป็นชนิดต่างๆ ได้แก่ เศรษฐศาสตร์แบบทุนนิยมและเศรษฐศาสตร์แบบสังคมนิยม ซึ่งทั้งสองชนิดก็มีข้อแตกต่างกันด้านแนวคิด เศรษฐศาสตร์แบบทุนนิยมถูกสร้างขึ้นจากแนวคิดส่วนบุคคล ตัวบุคคลเป็นหลักสำคัญในเศรษฐศาสตร์ชนิดนี้ กำไรและผลประโยชน์ส่วนตัวเป็นหลักสำคัญ ในขณะที่เศรษฐศาสตร์แบบสังคมนิยมหรือมาร์กซิสต์ นั้น ยึดสังคมเป็นหลัก โดยให้ความสำคัญกับส่วนสังคมมากกว่าตัวบุคคล จากจุดนี้เองเป็นจุดเริ่มต้นของผลประโยชน์ส่วนบุคคลและข้อเรียกร้องต่างๆโดย ที่ไม่สนใจผลประโยชน์ส่วนรวมและกลุ่มผู้ที่อ่อนแอในสังคม ส่วนด้านสังคมนิยมถือสังคมเป็นหลักผลประโยชน์,ความต้องการ,สิทธิต่างๆส่วน บุคคลนั้นถูกมองข้ามและนี้เองคือบทสรุปของเศรษฐศาสตร์ทั้งสองรูปแบบ

       ขณะที่เศรษฐศาสตร์อิสลามแตกต่างทางด้านทฤษฎีกับเศรษฐศาสตร์ทั้งสองแบบโดยที่ รูปแบบของมันคือทางสายกลางระหว่างส่วนบุคคลและส่วนสังคมโดยให้ความสำคัญทั้ง สองฝ่าย โดยที่ให้สิทธิส่วนบุคคลในการถือครองทรัพย์สินส่วนตัวและไม่ได้ปฏิเสธสิทธิ ดังกล่าวแต่ก็มิได้ปล่อยให้ส่วนบุคคลถือครองทรัพย์สินโดยที่ไม่มีขอบเขต จึงมีการกำหนดเงื่อนไขในการถือครองทรัพย์สินส่วนตัว โดยที่ส่วนสังคมและกลุ่มคนที่อ่อนแอในสังคมนั้นมีส่วนร่วมในทรัพย์สิน คนยากจน, คนขัดสน, ผู้เดินทาง, ผู้ที่มีหนี้สิน(ล้มละลาย) คนเหล่านี้มีสิทธิตามเงื่อนไข โดยที่อิสลามนั้นได้ให้ความสำคัญและความยุติธรรมกับทั้งสองฝ่าย สิ่งที่สำคัญสองสิ่งในเศรษฐศาสตร์อิสลามคือ

       1. สิ่งที่ถูกบัญญัติลงมาจากโองการของอัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา คือ ซะกาตซึ่งเป็นรุกุ่นอิสลามลำดับที่ 3ที่มีเป้าหมายด้านทางด้านสังคม, เศรษฐศาสตร์, ศาสนาและการเมือง

       2. การห้ามดอกเบี้ย, การผูกขาดสินค้าและการคดโกงซึ่งจะนำไปสู่ปัญหามากมายในข้อสัญญา และนี่คือหลักสำคัญของเศรษฐศาสตร์อิสลาม

       เศรษฐศาสตร์ อิสลามแตกต่างอย่างชัดเจนกับเศรษฐศาสตร์ทั่วไปด้านเป้าหมายทางวัตถุซึ่ง เศรษฐศาสตร์ทุนนิยมให้ความสำคัญกับสิทธิส่วนบุคคลในการครอบครองทรัพย์สินและ การแสวงหาผลกำไร ในขณะที่เศรษฐศาสตร์อิสลามทำให้เป้าหมายทางด้านวัตถุเป็นเป้าหมายรองจากเป้า หมายด้านจิตวิญญาณคือ มนุษย์ทำงานงานในโลกดุนยาเพื่อเป็นการภักดีต่ออัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา

       ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีว่ามุสลิมถูกปลูกฝังในด้านจริยธรรมที่ดีจากหลักความ เชื่อที่ถูกต้องจากบทบัญญัติ สิ่งที่เป็นที่อนุญาต,สิ่งที่ถูกห้าม,สิ่งที่เป็นอันตรายต่อเพื่อนมนุษย์ถูก แยกจากกันอย่างชัดเจน ซึ่งเป็นข้อยืนยันถึงความผูกพันระหว่างระบบเศรษฐศาสตร์อิสลามกับจริยธรรมที่ ดีงามของมุสลิมในทุกๆการงานของพวกเขาได้เป็นอย่างดี